In de serie “uit het (groene) hart gegrepen" pakt onze columnist/verslaggever/presentator Theo Leliveld de pen op en laat zijn licht schijnen over zaken met zijn visie. Soms ongepolijst, maar altijd met de beste intenties ventileert hij zijn levenservaring.
We moeten van het gas af – ook op de grote weg, met hetzelfde milieudoel voor ogen, maar dat bedoel ik niet. De realiteit van nu haalt de ambities op ‘t punt duurzaamheid in. Ik ben er niet ongelukkig mee. Ik ben best milieubewust, hoop dat de aarde het heel lang uithoudt en gedraag mij er ook naar. Maar er wordt ons wat onzin voorgeschoteld.
Stadsverwarmingsprojecten leiden tot onenigheid, woningisolatie en verduurzaming in ‘van-het-gas-af-wijken’, door beperkte mogelijkheden ‘all electric’ uitgevoerd, kosten veel meer dan aanvankelijk begroot. Tegen zonneparken en windmolens is toenemende weerstand. Nog niet zo lang geleden was biomassa hét duurzame alternatief voor kolengestookte centrales, maar dat is al teruggedraaid. De aanvoer van ‘vuiler’ Russisch aardgas zet ons aan het denken.
De overheid is dan zelf aan zet
De garantie dat de getroffen Groningers met huizenschade riant worden tegemoet gekomen, dat is te moeilijk, want de overheid is dan zelf aan zet.
Typisch nuchter Hollandse reactie
O ja, en auto’s moeten voortaan elektrische aandrijving hebben, lekker CO₂ neutraal. Hij of zij die het voor de subsidie doet – misschien niet zo ethisch – is tenminste nog eerlijk. Grote vraag is: wat nu te doen? Elektrisch rijden afschaffen? Nou, dat gaat wat ver, maar zonder subsidie zou het wel eerlijker worden. Op alle hiervoor besproken situaties kan het gezegde ‘volgende keer beter’ worden loslaten. Dat is zo’n typisch nuchter Hollandse reactie op zaken waar we gemakshalve maar een laconieke draai aan geven. Misschien wordt het met wat geven en nemen ‘volgende keer anders. Ik had spijt mijn gevoel toch niet te hebben gevolgd. Dat is net zoiets als je eerste ingeving niet volgen en er later achter komen dat die wel goed was.
Op dit moment ben ik aan het afstrepen
Feitelijk is dat dus de verstandelijke benadering en lijkt in tegenspraak met wat ik zojuist beweerde. Of je houdt het toch bij dat, ik maak me nergens druk meer om en laat mijn gevoel meer zijn werk doen.