Ze mochten, na de nodige versoepelingen, eindelijk weer eens uit eten met vrienden. Ze waren inmiddels wel Corona moe. Genieten en ff lekker bijpraten, maar wel volledig gevaccineerd.

Het ene stel ging binnenkort verhuizen. Ze hadden hun slag geslagen en hun huis met een giga overwaarde verkocht en wel aan de spreekwoordelijke ‘gek’, die er (te) veel voor had gegeven, maar dat kon hen niet boeien.

Ze waren er wonder boven wonder in geslaagd een klein appartement te kopen. En onder het mom: het laatste vest heeft geen zakken, gingen ze het er maar eens lekker van nemen. De kinderen waren al onder de pannen, die redden zich wel, dus nu was het tijd voor pa en ma.

Het andere stel had er ook wel aan gedacht, maar ja, veel verder dan denken waren ze niet gekomen. Bovendien waren het probleemdenkers. Zijn ze er niet, dan maken we ze wel, problemen!

Twee van de drie kinderen hadden inmiddels al jaren een huis. De derde had de boot gemist. Hij huurde al jaren, veel te duur natuurlijk en nu de tweede op komst was, werd het huis te klein.

Zoonlief had al een keer een bal bij pa en ma opgegooid om het ouderlijk huis te kopen, maar toen de andere kinderen er lucht van kregen, was de eerste volgende verjaardag niet echt gezellig verlopen en was ook het ouderlijk huis te klein!

Verwijten waren niet van de lucht. Of ze wel goed bij hun hoofd waren, had de dochter gesneerd naar pa en ma. En die verkoop moest zeker ook nog een keer voor een vriendenprijs? Ja, ze moesten het vooral zo doen, had ze er fijntjes achteraan geroepen. Dan moesten ze het ook maar verder lekker uitzoeken. Gevalletje emotionele chantage? Ze moesten toch beter weten, met familie moet je wandelen en niet handelen! In de praktijk blijkt echter dat handelen met familie best kan. Voorwaarde is wel dat je duidelijk één en ander vastlegt en goed bespreekt met diezelfde familie.

Wat een boer niet kent, dat vreet hij niet en zo is het vaak ook als er wat geregeld moet worden.

Het gaat er niet om, om een kind boven de andere kinderen te bevoordelen, maar ernaar te streven dat ze ook in de toekomst nog steeds bij elkaar op de verjaardag komen. Hoe? Door de dingen goed vast te leggen en te bespreken.

Nadat ook ons stel een ander kleiner huis hadden gekocht, is het ouderlijke huis toch verkocht aan de jongste zoon. Er werd een taxatierapport opgesteld wat de basis was van de overdracht. De zoon kreeg een belastingvrije schenking van € 100.000 om hem in staat te stellen de financiering rond te krijgen. Maar gelijktijdig werd vastgelegd dat bij overlijden van de ouders de anderen eerst € 100.000 zouden krijgen en een extra bedrag wat zij als erfbelasting daarover zouden moeten betalen. Resultaat, iedereen zou uiteindelijk evenveel krijgen, gelijke monniken gelijke kappen. Daarnaast werd ook vastgelegd dat bij verkoop de andere kinderen ook nog het recht van voorkeur zouden houden en mocht de zoon denken dat hij binnen een bepaalde tijd het huis met winst kon verkopen, dan zou hij nog een deel moeten verrekenen met broer en zus. Iedereen happy!

En binnenkort, binnenkort gaat de hele familie een weekendje eropuit, lekker wandelen op de Veluwe.