Dinsdagavond werd Nieuwkoop overgeslagen door de mega grote gieter in de lucht. En de plantjes schreeuwden nog wel: ‘Ik heb dorst, help! Geef ons water, nu!’ Maar de wolken gingen toen onder andere naar Alphen en Hoofddorp, en riepen boos: ‘Wie vraagt wordt overgeslagen!’ 

En ze keken boos naar de plantjes en dreven Nieuwkoop langzaam voorbij. Alsof ze de wind hadden gevraagd niet te waaien, zodat de plantjes die erom vroegen, nog erger gestraft zouden worden.

Maar als je je afvraagt waarom het nu eindelijk wel regent, nou dat kwam zo:

Ik zat in de tuin een webinar te volgen en zag een partij, grijs gevulde wolken, vol met water aankomen in de verte en dacht: hmmm jullie houden mij vast weer voor de gek, net als gisteren. Dus ik bleef bewegingsloos zitten op de tuinstoel.

Uiteindelijk, toen het webinar was afgelopen, begon ik de tafel af te ruimen, want er stak een windje op. Misschien toch een voorbode voor regen?

Tijdens het afruimen keek ik binnen even op mijn telefoon, naar het buienalarm. En inderdaad, het zou gaan regenen. Maar de tijd die het alarm aangaf, was al verstreken, en het bleef toch weer uit, de regen.

Een kom - waarin mijn eten zat - met enkele etensresten stond nog op tafel aan te koeken, terwijl ik met de buurvrouw aan de praat raakte. En ze inspireerde mij, ondertussen wat groene plantjes tussen mijn tegels uit te trekken.

Zij coachte ondertussen haar Wilde Wingerd de goede richting op, zo vertelde ze mij. En ik vond dat grappig. En ik zei even later iets als: ‘Ik ben niet zo goed met plantjes.’ En de buuf: ‘Als je lief tegen ze praat dan groeien ze beter. En ook als je ze water geeft.’

Ik beaamde dat en zei: ‘Als jij ooit je baan verliest, kan jij altijd nog een Wilde Wingerd Fluisteraar worden.

De buuf: ‘Maar misschien blijkt het dan, dat een wilde wingerd dat helemaal niet nodig heeft, want hij groeit zo ontzettend hard.’ En toen moesten we samen lachen.

Even later liet ik een papierachtige, uitgedroogde, gele plant zien en zei: ‘Bedoel je deze? Ja, deze had eigenlijk al een hele tijd geleden water nodig.’

En ik dacht: week 2 van de lockdown ja, ik denk dat ik hem in totaal twee maal water gaf. Maar ik heb ervan geleerd. En de plant ook, hij moet er niet om vragen, afdwingen werkt niet bij mij, net zoals bij de wolken. En ik moet water en liefde geven, anders gaan ze dood en dat is niet lief van mij.

De buuf: ‘Ja je moet ze ook goed verzorgen, het is net als met kinderen en dieren.’

Ik: ‘Ja je hebt gelijk, en als ik dan straks een nieuwe plant heb, dan geef ik de plant een naam. Dat is goed om een band te kweken en zal mij vast helpen om de plant beter te verzorgen.’

...Nou ja goed....

En toen zij de buuf: ‘Zal het nog gaan regenen?’ terwijl ze haar veel te hoge gras knipte.

En toen ging het ineens allemaal razend snel.

 

Mijn armen en benen krompen, net als mijn hoofd en romp. En ik hoorde een gilletje aan de andere kant van het hek, dat moest de buurvrouw wel zijn. Kon niet anders, er was niemand anders buiten dat ik weet. En toen kwam er een regenboog en toen gleden we daar zo samen, achter elkaar overheen. En toen kwamen we in het gras terecht. En we hadden mutsen op en die deden: *whoop, plop*. En toen speelde er muziek en gingen we dansen en zingen.

Nou ja, en de rest dat weten we, want nu:

Plopper de plopper de plop, regent het!