Vanaf nu zal Charmaine, een Alphense die zich vestigde in Nieuwkoop, voor ons gaan bloggen over hoe zij het wonen in Nieuwkoop ervaart. Ze luidt haar eerste blog in met een zelfgeschreven liedje over Nieuwkoop. Luister en bekijk hem hier! 

Ken je dat wereldberoemde uitkijkpunt in Noorwegen? Die enorm grote platte steen van 25 vierkante meter, boven het Lysefjord. ´De Preikestolen´ heet het. Je hebt het vast wel eens voorbij zien komen op televisie. Of je bent er zelf al eens een kijkje wezen nemen.

Stel je nu eens voor, dat je over het randje wilt kijken, maar jezelf plotseling verstapt door je enkel gaat en valt.  Ja daar ga je dan! Je valt honderden meters naar beneden! En hoe kom je er daar dan vanaf he? Precies, dood! Er blijft dan weinig meer van je over.

Scheiden en verhuizen. Twee ingrijpende gebeurtenissen die veel met een mens doen. Je leven gaat van daaruit, een heel andere wending aannemen. Dat voelde voor mij dus even als in het Lysefjord vallen. Want ik weet onder aan de streep, dat angst gaat over angst voor de dood. De stap daarvoor gaat, over de angst je identiteit te verliezen. De stap daarvoor gaat over niet weten wat er komen gaat. Het voelt gevaarlijk. Je brein reageert erop net als je lichaam.

Ik had mijzelf geïdentificeerd met Alphen aan den Rijn. Dat was immers nog mijn enige, basale houvast in die tijd. Gelukkig stond ik al erg lang ingeschreven bij de woningstichting, voor: je weet maar nooit. Maar zelfs met 10 jaar ingeschreven staan kon ik maar geen huis bemachtigen in Alphen. Telkens zag ik hoe de sleutel naar een ander ging.  

Tot er een huis in Nieuwkoop online kwam. Ik reed er direct naartoe om het te bekijken. Ik stond nu zelf op nummer één in de rij, yes! En het was dus liefde op het eerste gezicht. Het voelde direct goed. Het uitzicht, wauw! De hoeveelheid licht in het huis, heerlijk! Niet te groot en zeker niet klein. Een mooi huis voor mijn hond en mij. En natuurlijk voor de toekomst. Maar daadwerkelijk verhuizen, vond ik echt heel erg spannend. Maar het loont, en hoe!

De heerlijke dorpse mentaliteit in Nieuwkoop, ik houd ervan. Waar alle mensen op straat gedag terug zeggen. Gewoon lekker ons kent ons. Veel gemoedelijker dan in Alphen is mijn ervaring. Een versnelling terug is het hier ook. En natuurlijk een heleboel groen. Daar houd ik ook enorm van. Net als van de schapen op de dijk, en de koeien in het weiland. Ja, echt een plaats voor mij!

Hoe ik Nieuwkoop verder ervaar kun je in onderstaand zelf geschreven liedje beluisteren. Want inmiddels woon ik hier alweer 1,5 jaar met heel veel plezier. En waar ik ook veel plezier in heb, is schrijven. Dus bij deze vertel ik ook direct, dat ik zo nu en dan voor jullie zal gaan bloggen op Nieuwkoops. Uiteraard over mijn belevenissen in deze fijne plaats.

En nee, ik kop hem zelf direct maar eventjes in, over onderstaand lied. Een mega goede muzikant of zangeres ben ik heus niet. Maar het gaat er mij om, te leven vanuit mijn hart. Om moedig te zijn. Mijn hart te volgen, dubbel en dwars te genieten. Dingen doen die ik leuk vind. Mijzelf op een leuke manier verwonderen over kleine dingen. Op die manier ontstond er dus ook een blog en een liedje.

Mijn naam is Charmaine, tot de volgende keer!